| ||
| In januari 2009 werd ik (vrouw, toen 43 jaar) getroffen door een beroerte, waardoor ik linkszijdig verlamd en snel vermoeid raakte. Op deze weblog beschrijf ik hoe ik daarna probeer het gewone leven weer op te pakken. |
| ||
| Er zit wenig vooruitgang in de laatste maanden, ik denk dat ik nu, na ruim drie jaar, de stabiele eindsituatie heb bereikt. Helemaal worden zoals vroeger is niet gelukt. Ik loop zonder hulpmiddelen, maar trek nog met mijn been en ik kan niet heel erg lang lopen en lang staan. Traplopen gaat wel, maar is een grote krachtinspanning. Fietsen op een normale fiets, skien en schaatsen kan ik niet.Mijn arm en hand zijn nog steeds totaal verlamd. Ik ben geestelijk sneller moe dan vroeger, vooral in geval van drukte en veel prikkels. Maar hé, ik heb leuk werk, ik zorg voor mezelf en mijn gezin, ik zing in een koor, ik doe leuke dingen met vrienden en familie, ik geniet wandelend en fietsend van de natuur, ik duik geregeld in heerlijke dikke boeken weg, ik ga op leuke vakanties en weekendjes weg. Dus als iemand aan mij vraagt hoe het gaat zeg ik welgemeend: goed! | ||
| 1 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Meestal kan ik wel goed mezelf focussen op wat ik wel kan ipv op wat ik niet kan. Maar nu wordt het wel moeilijk. Zo geniet ik er aan de ene kant erg van dat ik afgelopen weekend met vrienden door de sneeuw en de zon in de Loonse en Drunense duinen heb gelopen. Afstands- en tijdsrecords verbroken! (en dat zonder stok) en een heerlijk wintersport gevoel tussendoor op een terrasje. Maar aan de andere kant: nu iedereen aan het schaatsen is, zou ik ook wel erg graag willen...... | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Het is maar een formaliteit, want ik heb hem alweer een jaar niet gebruikt,maar vandaag heb ik de scootmobiel weer ingeleverd. Ook al is het maar een formaliteit, dit markeert toch weer een stap in de vooruitgang | ||
| 3 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik loop al de hele week zonder stok! Het gaat nog wel niet zo soepeltjes, maar het gaat. Het is reuze handig dat ik nu mijn goede hand kan gebruiken terwijl ik loop, bv simpele dingen als mijn haar uit mijn gezicht vegen als het waait. Want inderdaad is de linker hand/arm nog steeds werkeloos. | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| De hoogtepunten van 2011 tot nu toe (augustus): 1.Ik heb op de bruiloft van mijn broer gedanst! Ik was bekaf, maar ik heb het super naar mijn zin gehad. 2.We hebben deze vakantie gekampeerd in de tent, net als vroeger. Alles ging prima en het was een hele leuke vakantie. 3.Op mijn werk ga ik de laatste maanden tussen de middag mee naar de kantine, ipv in mijn eentje achter mijn buro wat zitten rusten. Ook dit gaat goed, ik werk nog steeds 5 uur per dag (als het druk is soms zelfs 6 uur). 4.Sinds vorig jaar herfst heb ik de rolstoel niet meer gebruikt. Ook de scootmobiel heb ik al een paar maanden niet meer gebruikt. Boodschappen doe ik op de fiets en lopen door de supermarkt. 5.Ik ben met Jan en de kids naar een optreden opde Gorcumse zomerfeesten geweest, op de fiets erheen en dan tussen het publiek staan. Ik moest wel na een half uur zitten op een terras, want hield langer niet vol. Geeft niks, heerlijk ijsje gegeten op dat terras. | ||
| 1 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Na 2 jaar als "ziek" te boek hebben gestaan is mijn re-integratie nu officieel voorbij..Ik ben weer in een normale functie aan het werk. Omdat ik in een lager ingeschaalde functie nu werk en 20 uur ipv 32 uur, verdien ik natuurlijk minder. Over dat verschil krijg ik een WIA uitkering, die is nu officieel toegezegd. In het besluit staat dat ik 47% arbeidsongeschikt ben. Maf he, zo'n percentage,maar dat is gewoon gebaseerd op het verschil in salaris vroeger<->nu. | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik ben afgewezen voor de gehandicapten parkeerkaart. Die krijg je pas als je maximaal 100 meter kan lopen en ik kan verder lopen. Van de ene kant voelt dit fijn: ik ben "te goed" voor een gehandicapte. Maar toch vind ik het wel erg jammer, bv ik moet binnenkort met Sjoerd naar de kaakchirurg en de gehandicaptenplaatsen zijn voor de deur van het ziekenhuis, de overige plaatsen zijn in de pakeergarage, een heel eind lopen.Raar eigenlijk, want 100m is maar heel weinig, daar kom je al gauw aan. | ||
| 1 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Naast de lichamelijke gevolgen, blijf ik toch het meest last houden van snelle vermoeidheid, bij drukte en veel indrukken. Bv op mijn werk, is vergaderen toch iets wat het meeste energie vreet. Maar ook dit gaat al beter dan een jaar geleden: Alle december festiviteiten zijn erg goed gegaan. Eerst de verjaardagen van de boys, alle familie bij ons in huis, daarna op eerste kerstdag is Jan's familie bij ons komen eten. Ik had Jan zelfs geholpen met boodschappen doen en koken. En tot slot is de hele Wageningse vriendenclub oud-en nieuw bij ons komen vieren.Op al die dagen heb ik gezorgd voor een middagdutje en zo heb ik steeds 's avonds plezier gehad, zonder in te storten! Op mijn werk zat ik in een weggestopt hoekje, achter een kast, om voor rust en weinig prikkels te zorgen.Maar ook dat gaat beter, ik ben nu verhuisd naar een andere plek, gewoon tussen de collega's. Weer een vooruitgang! Dat het beter gaat komt doordat ik "vooruitga", maar ook doordat ik er beter mee kan omgaan: 1. accepteren dat ik niet alles zelf kan doen, dingen aan anderen overlaten en dan niet stressen als het niet precies zo gaat als ik het zou doen. 2. op tijd naar bed (moeilijk als je een avondmens bent). 3. iedere dag een middagdutje. 4. bij veel drukte in huis mezelf af en toe terug trekken, bv boekje lezen. | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik heb 2x een ochtend doorgebracht bij het UWV in Dordrecht, voor een keuring door een arts en een gesprek met een arbeidsdeskundige. Het stelde op zich niet veel voor. Het ging voornamelijk over, wat kan je niet, wat kan je wel, wat voor werk deed je vroeger en wat kan je nog doen, hoeveel verdiende je vroeger en hoeveel kan je nu verdienen (verschil wordt aangevuld door de WIA). Voor mijn gevoel stond dit ook allemaal in de papieren die we hadden opgestuurd, maar ja, je moet de ambtenaren toch bezighouden nietwaar? Trouwens, het 5 uur werken per dag (4 dagen) gaat nu best goed. Dat blijft waarschijnlijk de eindsituatie. | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik heb een gehandicapten parkeer kaart aangevraagd. Daar zat ik eerst een beetje tegen aan te hikken, zo van, ik ben toch niet gehandicapt, maar ik heb gemerkt dat het toch wel handig zou zijn. Toen ik de gemeente erover belde vroeg de man aan de telefoon: bent u bij ons bekend voor de WMO? Ik was blij verrast, de afdelingen bij de gemeente werken samen! Ik ben al ooit gekeurd voor de WMO, of ik wel recht had op een scootmobiel, dus die gegevens kunnen ze zo opvragen. Maar te vroeg gejuichd, nu heb ik toch een oproep voor een keuring gekregen voor volgende week | ||
| 2 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Het lustrum concert was echt fantastisch! Het zingen en de bewegingen gingen goed en we zagen er prachtig uit. Ik strompelde wel lomp het podium op, maar tijdens het zingen zat ik en dat zag er niet zo heel raar uit. Ik heb genoten!! | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Het leven is niet alleen maar werken en voor de kids zorgen, ik heb ook nog een hobby: zingen in een dames barbershop koor. Ik ga nu al maanden elke week naar de repetitie op maandagavond en hoewel dat best vermoeiend is, vind ik het zo leuk, dat ik er energie van krijg. Het zingen gaat nu best wel aardig en in November hebben we een lustrum concert omdat we 20 jaar bestaan, dus ik ga de stap wagen: ik ga meedoen! Voor het zingen ben ik niet bang, want in een koor val je niet op als je het niet goed doet, maar we zijn een showy koor, dat gezamelijk beweegt op de muziek en daarom vind ik het best wel spannend. Er is een stoel geregeld, die omhoog kan, zodat ik een beetje op dezelfde hoogte ben als degene die naast mij staat. Ook kan de stoel draaien. dus als het koor zich omdraait, draai ik mee. Ik hoop maar dat het er niet al te gek uit ziet en dat ik niet teveel opval. Nu nog een paar keer goed oefenen en dan is het zover! | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik zei vorige keer dat er niets nieuws te melden was, maar dat klopt niet: er is best veel vooruitgang wat werk betreft. Vanaf begin september ben ik 5 uur per dag gaan werken (4 dagen, dus 20 uur per week). Ik ga nu zelf met de auto naar het werk, de parkeerplaats die het dichtst bij de deur ligt is voor mij gereserveerd. (ik wordt echt supergoed geholpen!) Omdat er nu ook een lunchpauze in valt ben ik effectief 5,5 uur op het werk: van 9:00 uur tot 14:30 uur.ik ga niet naar de kantine voor de lunch, want de kantine is erg druk en rumoerig en ik heb behoefte aan even rust en stilte tussendoor. Als mijn collega's gaan lunchen eet ik mijn boterhammetjes in een rustige kamer en doe soms even mijn ogen dicht. Als ik dan thuis kom, ga ik een uurtje slapen, dan komt Sjoerd uit school en drink ik een kopje thee met hem (Pim gaat nog naar de BSO tot 17:00 uur) en daarna ga ik koken. Best goed te doen, vond ik. Maar na dat ik dit een week of 3-4 had gedaan, heb ik het afgelopen week zwaar gehad: ik was iedere avond bekaf. Ik hoop maar dat dit een dipje tussendoor was, want ik wil wel graag 20 uur blijven werken, anders is de tijd zo kort om iets te betekenen op het werk. Officieel ben ik nog ziek en therapeutisch aan het werk, nu bijna 2 jaar, en dan komt de WAO, tegenwoordig WIA, in beeld. Ik ben afgelopen week met HR aan de slag gegaan om een aanvraag in te vullen en alle documentatie daarvoor te verzamelen. Als ik dan 20 uur per week blijf werken, kan ik hopelijk een aanvullende uitkering ontvangen tot de 32 uur die ik eerst werkte. Dit vond ik emotioneel best moeilijk, want nu is het officieel dat ik niet meer zo als vroeger ben. De bedrijfsarts schreef in zijn rapportage: "Het maximum resultaat van de re-integratie is thans behaald (20 uur per week in een licht aangepaste functie). Gezien de over het algemeen teleurstellende resultaten van re-integratie na een ernstige beroerte, is dit een bijzonder fraai resultaat, dat voor een groot deel te danken is aan het doorzettingsvermogen van mevrouw Weide en de ruimte die de werkgever heeft geboden." Wat werk betreft is dit misschien het maximum resultaat, maar ik vind dat wat lopen betreft het maximum resuiltaat nog niet gehaald is, ik wil meer! Omdat ik nu tot half 3 werk, kan ik 's middags niet meer naar fysiotherapie en daarom ga ik nu in plaats daarvan 1 avond per week een uur fitnessen onder begeleiding van een fysiotherapeut, zodat ik blijf trainen. Het lopen gaat gelukkig nog steeds vooruit: ik loop nu in huis zonder stok en afgelopen zondag heb ik het record buiten wandelen verbroken: 1 uur lang gelopen, met een kleine pauze tussendoor, een rondje van 1,8 km door het bos! Het was heerlijk om in het zonnetje van de herstkleuren te genieten, maar ik was wel kapot na afloop. | ||
| 2 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Ik schrijf niet meer zo vaak, want ik heb weinig nieuws te vertellen en niet zo veel tijd meer (dat laatste is een goed teken, ik heb weer een gevuld leven). | ||
| 3 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Hoera! Ik heb een auto! In de week voor we op vakantie gingen is het eindelijk gelukt. Die tweedehands automaatjes zijn zo duur, dat we hadden bedacht dat we net zo goed een kleine nieuwe kan worden.Het is een Peugeot 107 geworden.Nou ja, nieuw, het was een showroom model, kon hij lekker snel geleverd worden. De garage heeft hem tijdens onze vakantie omgebouwd, dus nu heb ik hem. Wat een kick was het om de taxi af te bellen! Kan ik eindelijk zelf beslissen wanneer ik kom en ga. | ||
| 2 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| We hebben een hele leuke vakantie achter de rug! De eerste week zijn we naar een camping in de buurt van Blois geweest (midden Frankrijk) aan een zijrivier van de Loire, de Indrois. Het huisje was een soort grote sta-caravan,met een veranda ervoor. We hebben veel gefietst, het was best heuvelig, gelukkig speelde Jan geregeld voor hulp- motor. Zelfs gefietst op onverharde paadjes door het bos, dat was boven verwachting dat ik dat kon. Over boven verwachting gesproken: een bordje bij een klein paadje omhoog met “romeins aquadact” wekte zoveel nieuwsgierigheid, dat ik puffend omhoog ben geklommen. Maar ik heb het toch maar mooi gehaald! Ook hebben we gekanood, ik zat lekker voorin terwijl Jan en de jongens het harde werk deden, tot we bij een dammetje dwars in de rivier kwamen, waar we moesten uitstappen, eroverheen klimmen en de kano overheen tillen.............Het is gelukt, ik ben niet in de rivier gevallen, maar ik was wel blij dat ik braaf het zwemvest had aan gehouden. We hadden mooi weer en hebben ook tijd aan het zwembad doorgebracht. De rolstoel werd pas gebruikt bij een bezoek aan een kasteel, maar ja, de keuken in de kelder scheen heel interessant te zijn en in de middeleeuwen hadden ze nog geen liften, dus toch maar weer een krachtinspanning geleverd. Jan leverde trouwens ook krachtsinspanningen tijdens een bezoek aan een middeleeuws dorpje met steile kinderkopjes-straatjes,waar ik in de rolstoel zat. Voor de rest de rolstoel niet gebruikt. Het was wel ideaal dat we mijn fiets mee hadden. Kon ik zelf verse croissants halen 's morgens. We hebben heerlijk gegeten, in restaurantjes natuurlijk en bij het huisje hoorde een barbecue, waar we dankbaar gebruik van maakten. De tweede week zaten we aan de kust, in de Vendée. Hier veel mooie fietsroutes langs de kust.En er was strand natuurlijk. We zijn poepie bruin geworden. Bij een bezoek aan een oud stadje met trappetjes ipv straatjes hebben we de rolstoel maar in de auto gelaten, weer een mijlpaal! We zijn ook in deze streek weer op het water geweest: met een waterfiets over een riviertje en mee met een boottocht op zee. De locale specialiteit in restaurantjes was "mosselen met friet", vind ik heerlijk en na een beetje proberen en knoeien ging dat ook met 1 hand, gelukkig. Ik vond het heel erg fijn dat ik overal aan mee kon doen. We hebben zelfs ge-mini-golfd: terwijl Jan en de jongens om de eer streden, hield ik de score bij. Ook vond ik het geweldig dat ik in een gewoon huisje kon, zonder aanpassingen.Wat een verschil met vorig jaar! Trouwens nog een tip voor iedereen die een hekel heeft aan de franse "gat-in-de-grond-wc's": ga naar het invaliden-toilet. | ||
| 1 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
Wat heerlijk toch dat ik die fiets heb! We hebben al heel veel leuke tochtjes met zijn allen gemaakt en soms gaan Jan en ik in een mooie zomeravond erop uit. Hoewel mijn conditie nog steeds niet is wat hij vroeger was, gaat het steeds beter. Daarom gaan we ook een aanhangwagentje huren zodat de fiets mee kan op vakantie. We zijn van de week met de jongens naar de film geweest. De laatste keer dat ik in de bios was (Pim's verjaardag in december), was nog met de rolstoel. Nu ben ik er zelf heen gefietst en met de stok naar binnen gelopen. Het is nu een jaar geleden dat ik thuis kwam uit Doorn, wat fijn dat ik het afgelopen jaar toch nog zo veel vooruitgang heb gemaakt! | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
Voor ik een auto kan laten ombouwen, moet ik er eerst één hebben. Dus zijn we al een paar zaterdagen op autojacht. Kost veel tijd zeg! We hebben een week voor we op vakantie gaan al vrij, dus dan gaan we verder zoeken. | ||
| 0 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Joepie! De rijtest is dit keer goed verlopen! Ik had er zelf ook een goed gevoel over, de rijinstructeur zei dat ze het mij niet makkelijk hadden gemaakt, met een hele moeilijke route. En toch ging alles goed. Heerlijk, weer een stap verder naar zelfstandigheid, nu nog op zoek naar een auto. | ||
| 5 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| ||
| Na lang dubben hebben we een vakantie geboekt, in Frankrijk, in een soort blokhutje op een camping.Kunnen de boys lekker met andere kinderen spelen en naar het zwembad enzo en ik hoef niet iedere keer heel ver naar een wc gebouw te lopen, er zit wc en badkamer in, en hoef niet moeizaam op de grond te slapen. Ik ben heel benieuwd! Voelt goed, ik hoef niet meer in een aangepast huisje of hotel. Alleen..... wat doet een mens op vakantie als die niet kan wandelen of door stadjes kan slenteren of kastelen met moeilijke trapjes kan bezoeken.....? Ik neem maar veel boeken mee. | ||
| 1 Reacties | Reageer | Vaste Link |
| Pagina 1 van 5 |
| Vorige Pagina | Volgende Pagina |